Jordanië - dag 1 + 2
Dana - Feinan ruïnes
Dag 1 : Schiphol - Dana
11 oktober 2024
De vakantie is begonnen. Met de auto naar Badhoevedorp waar mijn schoonzus me haar in model knipt en mijn broer me vervolgens naar Schiphol brengt. Bij de incheckbalie krijgen we onze tent van Martine van Nunatak. Matthijs was er ook al en niet veel later arriveren de broers Hans, Rob en zoon Gijs. Met zijn vijven soepel door de Nederlandse douane en even na 22:00 uur landen we op het vliegveld van Dana, Jordanië.
Ik heb nog nooit zo'n soepele douane procedure meegemaakt, bij de gate worden we opgewacht door een mannetje in pak, hij neemt onze paspoorten en regelt de visums. Als vips kunnen meteen doorlopen naar de bagageband en hoeven niet in een rij te staan. Rob had zijn mobiel in het vliegtuig vergeten en ook dat werd zonder problemen opgelost. Buiten het vliegveld staat Aziz met een busje te wachten en in bijna een uur rijden we naar ons Hotel in Dana. Aziz zal de hele tocht onze reisleider zijn. Zo gauw we de kamersleutels hebben, duik ik meteen in bed.
Dag 2 Dana - Feinan ruïnes
12 oktober 2024, zonnig 29°C
Om 6 uur staan we op en kunnen we zien wat het uitzicht van onze hotelkamer is. Om half 7 is het ontbijtbuffet en half 8 worden we opgepikt door ons busje. Nadat we geld gepind hebben, rijden we zuidelijk richting de Dode Zee. De Dode Zee ligt 400 meter onder zeeniveau en is het laagst gelegen meer ter wereld, en zakt nog steeds, sinds de jaren 50 is het waterpeil al 40 meter gezakt. Een fotostop wordt gemaakt bij het punt van het zeeniveau, 18 km voor de Dode Zee. Elke winkel onderweg verkoopt zwembandjes, ik snap alleen niet waarom je die nodig zal hebben in de Dode Zee. De volgende stop maken we bij een smalle rots pilaar dat een versteende vrouw moet voorstellen, beneden zien we de zoutafzettingen van de Dode Zee op de rotsen.
Net na 11 uur bereiken we Dana, waar volgens de reisbeschrijving de trektocht zou beginnen. Dit klopt echter niet, we starten de tocht in the middle of nowhere net buiten het oninteressante dorpje Feynan, maar dat wisten we toen nog niet. Mohammed met zijn ezel gaat ons de komende dagen door het 320km² grote Dana Natuur Reservaat leiden. Hij leidt ons door een canyon met om de 500 meter een break, en dat schiet niet echt op. In de kloof proberen ze het schaarse water zo goed mogelijk op te vangen. Ik verbaas me hoe de jeneverbes met zijn wortels zich vastgrijpt aan de rotsen. Geheel onverwacht nemen we na de teabreak de zelfde weg terug. We moeten het maar zien als een acclimatiseringswandeling op deze warme dag. De terugweg gaat wel langs een aantal Romeinse ruïnes, o.a. een waterreservoir en een oude Byzantijnse kerk uit 400 voor Christus. Net voor 5 uur bereiken we onze kampplaats en krijgen we thee, we zetten de tenten op en genieten van de zonsondergang.
Yerevan - Haghpat
Dag 1 : Yerevan - Haghpat
5 juli 2023, heet en zonnig 32°C
Gisterenavond laat aangekomen in Hotel Royal Plaza in Yerevan. Het hotel ligt in een drukke uitgaans-straat met veel restaurants, bars en wijn proeverijen. Samen met Albert en René gelijk geld wezen pinnen en meteen uitgegeven aan een veel te duur biertje op een terras. Half 1 we lagen op bed.
Het Hotel Royal Plaza probeert allure en grandeur uit te stralen, maar het is gedateerd, dus het is eigenlijk net niet. Om half 11 vertrekken we met ons busje voor een korte stadstour. Het is vandaag een nationale feestdag dus het is niet zo druk op de weg. We gaan eerst langs 'Mother Armenië', een kolossale dame met zwaard die uitkijkt boven de stad Yerevan en op de ruim vijfduizend meter berg Ararat. Het is een heilige berg voor de Armeniërs, maar onbereikbaar omdat hij in aartsvijand Turkije ligt. Weer beneden maken we een stadswandeling langs musea ( o.a. het museum met oude manuscripten) naar het stadspark/cultureel centrum bij de Cascaden. Het park is een prachtige beeldentuin met werken van verschillende moderne kunstenaars, zoals Botero (allemaal rondvormige mensengestalten). Op elke straathoek staan elektrische steps geparkeerd, blijkbaar om het drukke stadsverkeer te ontlasten. We wandelen verder langs fruitstalletjes en via een pleintje vol “kunstschilders” komen we weer bij de bus. De volgende stop is het indrukwekkende Genocide-museum op een heuvel bij de stad, waar de trieste herinnering levend wordt gehouden aan de volkerenmoord van de Turken op de Armeniërs in 1914 en 1915. Alleen is het vanwege de feestdag gesloten, maar de gedenkplaats blijft wel indrukwekkend.
Wij rijden Yerevan uit naar het dorpje Oshakan om te lunchen bij mensen thuis in de tuin: komkommers, tomaten, paprika’s, veel fruit ( abrikozen en kersen) en brood met hartigheden, heel lekker. Een soort aardewerken pot hangt in een boom en intrigeert mij, en navraag blijkt het voor het karnen van boter te zijn.
Klein stukje verder bezoeken we het intieme klooster van Saghmosavank, die vlak boven een diepe vallei ligt. Er is net een bruiloft bezig in deze kerk, het mooie bruidspaar komt juist uit de kerk lopen. In de kerk zorgt het strijklicht en het kaarslicht voor de intieme sfeer. De volgende stop is bij een “Armeens alfabet” in steen en een paar standbeelden van heiligen. De mensen laten zich fotograferen voor de letters en dus doen wij dat ook maar.
Onderweg maken we nog een sanitaire stop bij een grote moderne bakkerij, waar het platte brood in grote ronde stenen ovens wordt gebakken. We reizen verder naar het noorden, waar we om 19:15 uur in Haghpat aankomen. Het Gayane Hotel is een mooi hotel met zwembad, dat op de rand van de kloof van de Debed rivier ligt. In Yerevan was het bloedheet 35 graden, Haghpat ligt stukje hoger en dus een stuk koeler, rond de 25 graden. We kunnen heerlijk buiten op het terras eten.
Buiten het vliegveld staat Aziz met een busje te wachten en in bijna een uur rijden we naar ons Hotel in Dana.
Om 6 uur staan we op ...
... en kunnen we het uitzicht van onze hotelkamer zien.
Om half 7 is het ontbijtbuffet ...
... en half 8 worden we opgepikt door ons busje.
Een fotostop wordt gemaakt bij het punt van het zeeniveau, 18 km voor de Dode Zee.
De Dode Zee ligt 400 meter onder zeeniveau en is het laagst gelegen meer ter wereld.
Elke winkel onderweg verkoopt zwembandjes.
De volgende stop maken we bij een smalle rots pilaar dat een versteende vrouw moet voorstellen ...
... beneden zien we de zoutafzettingen van de Dode Zee op de rotsen.
we starten de tocht in the middle of nowhere net buiten het oninteressante dorpje Feynan
Mohammed met zijn ezel gaat ons de komende dagen door het 320km² grote Dana Natuur Reservaat leiden.
Hij leidt ons naar een canyon met om de 500 meter een break
In de kloof proberen ze het schaarse water zo goed mogelijk op te vangen.
Ik verbaas me hoe de jeneverbes met zijn wortels zich vastgrijpt aan de rotsen.
Mohammed leidt ons door een canyon met om de 500 meter een break
en heel onverwacht ...
... de zelfde weg terug.
De terugweg gaat wel langs een aantal Romeinse ruïnes ...
... o.a. een oude Byzantijnse kerk uit 400 voor Christus.
... o.a. een waterreservoir
Net voor 5 uur bereiken we onze kampplaats en krijgen we thee ...
... we zetten de tenten op ...
... en genieten van de zonsondergang.