Feinan ruïnes - Wadi Abu Al Sakakkin
Dag
3 : Feinan ruïnes - Wadi Abu Al Sakakkin
13 oktober 2024, zonnig en heet 30°C
De eerste nacht in de tent voelde erg warm aan en ik ben blij als ik om 5:15 opsta om in te pakken en vervolgens de tent meteen af te breken, want we zouden om 6 uur gaan ontbijten en om 6:30 vertrekken, maar alles werd een half uur later. Na het ochtendgebed vertrekken we toch echt. De wandeling gaat over een stenige woestijn, en het eerste half uur lopen we nog in de koele schaduw van de bergen in het oosten. Bij de eerste zonnestralen krijgt de woestijn een warme gouden kleur. We passeren enkele bedoeïenen tenten, bij eentje ligt een hele grote waterzak. Onze gidsen maken een praatje met een schaapsherder. Een tijdje lopen we gezamenlijk met de schapen op, totdat we ieders onze eigen weg vervolgen. De nog laag staande zon geeft een mooi strijklicht tussen de bergen. In deze droge steenwoestijn spotten we toch nog twee hele mooie vogels, ze lijken, ironisch genoeg, op ijsvogels. Ook zie ik een hagedis en een slakkenhuis zonder slak, en verder heel veel vliegen.
Rond 11 uur bereiken we een smalle kloof, waar een paar bedoeïenen net uitlopen met vers getapt water. Het is een prima schaduwrijke plek voor de lunch en een siësta van 2 uur. Nog een stuk de kloof in gelopen tot we niet verder meer konden, best bijzonder maar niet heel spectaculair.
Na de lunch voelen we meteen de hitte en het is weer zweten. Onderweg komen we kamelen of eigenlijk dromedarissen tegen. Rob die met een volle rugzak loopt, omdat hij last van zijn rug heeft is helemaal kapot. Maar uiteindelijk bereiken we allemaal het kamp met een prachtig uitzicht, vlak aan de afgrond van de Wadi Abu Al Sakakkin. In de schaduw van de auto's luierend, ontvangen wij onze beloning van deze mooie dag, een glas koud rode zee water. Enigste nadeel zijn de vele vliegen, maar als de zon onder is, zijn ze weg. En dat maakt de toch al mooie zonsondergang extra mooi.
Na het ochtendgebed ...
... vertrekken we toch echt, en het eerste half uur lopen we nog in de koele schaduw van de bergen in het oosten.
De wandeling gaat over een stenige woestijn
Bij de eerste zonnestralen krijgt de woestijn een warme gouden kleur.
We passeren enkele bedoeïenen tenten
Bij de eerste zonnestralen krijgt de woestijn een warme gouden kleur.
In deze droge steenwoestijn ...
... spotten we toch nog twee hele mooie vogels, ze lijken, ironisch genoeg, op ijsvogels.
We passeren enkele bedoeïenen tenten...
We passeren enkele bedoeïenen tenten...
We passeren enkele bedoeïenen tenten...
Onze gidsen maken een praatje met een schaapsherder.
Een tijdje lopen we gezamenlijk met de schapen op
Een tijdje lopen we gezamenlijk met de schapen op
Een tijdje lopen we gezamenlijk met de schapen op...
...totdat we ieders onze eigen weg vervolgen.
...totdat we ieders onze eigen weg vervolgen.
De nog laag staande zon geeft een mooi strijklicht tussen de bergen.
De nog laag staande zon geeft een mooi strijklicht tussen de bergen.
Ook zie ik een hagedis en ...
... een slakkenhuis zonder slak...
... en verder heel veel vliegen.
Rond 11 uur bereiken we een smalle kloof...
... waar een paar bedoeïenen net uitlopen met vers getapt water.
Rond 11 uur bereiken we een smalle kloof
Het is een prima schaduwrijke plek voor de lunch en een siësta van 2 uur.
Nog een stuk de kloof in gelopen...
... tot we niet verder meer konden, best bijzonder maar niet heel spectaculair.
Na de lunch voelen we meteen de hitte en het is weer zweten.
Onderweg komen we kamelen of eigenlijk dromedarissen tegen.
Onderweg komen we kamelen of eigenlijk dromedarissen tegen.
Onderweg komen we kamelen of eigenlijk dromedarissen tegen.