Lho - Samagaon
Dag 9 : Lho (3200m) - Samagaon (3500m)
Zoals gewoonlijk is het 's ochtens een heldere lucht, maar helaas niet boven de Manaslu. Daar ligt een grijs wolkenpakket op. Hoewel Lho de mooiste plek is om de top van de Manaslu te zien, blijft de top voor ons verborgen. Wel zien wij de eerste zonnestralen op het Ribum Klooster op de heuveltop. De heldere lucht is echter van korte duur, het wolkenpakket breidt zich snel uit en de rest van de dag is het grijs.
Vanaf Lho dalen wij eerst af naar de rivier Pungyen Khola. We volgen deze een stuk naar boven door een bos tot je rechts over de morenenrand in het dorp Syaula arriveert. Het is een vrij nieuw dorp en het wordt bevolkt door Tibetaanse vluchtelingen die nog steeds over de voormalige handelsroute via de Lajyung Bhandjyang en het dal van de Sanam Khola naar Samdo komen. Terwijl wij hier op onze vroege lunch wachten, leggen onze porters een kaartje, en hebben wij tijd om een rondje door het dorp te maken. Een klein kind wil heel graag onze spullen aanraken of vastpakken, zijn moeder zit aan een weefgetouw kleurrijke sjaals te maken, een mooi souvenier. Ik koop hier echter een ijzeren belletje die onder elk muilezel hangt, de klepel is gemaakt van betonijzer. Een vrouw draagt een bos hout op haar rug, onder andere bestemd voor op te koken.
Na de lunch gaan wij niet rechtstreeks naar Samagaon, maar om te acclimatiseren nemen we een omweg langs het Pung Gyen Gompa, dat op een schitterende plek op 4000m hoogte in een zijdal ligt. Vanuit Syaula krijgen we eerst een steile klim, daarna gaat het door een breed dal tot aan het klooster geleidelijk omhoog. Temperatuur daalt flink, er is al ijsvorming bij de rivier en op de bergen zie je dat er verse sneeuw is gevallen. Na het passeren van enkele stupa's bereiken wij het Pung Gyen Gompa. Het klooster zelf is gesloten en stelt eigenlijk weinig voor, het lijkt meer op een schuurtje. De slaapvertrekken voor de monniken tegen de berg aan is groter. De vele gebedsvlaggen maken nog het meest indruk op mij, maar toch, het was de omweg waard.
We nemen de zelfde weg terug en slaan dan af naar Samagaon, waar we rond half 5 aankomen. Een mooi Tibetaans dorp, ik verbaas mij vooral om een vader die een kind op zijn rug en een op zijn borst draagt. Na een warme douche kunnen wij nog knus rond de potkachel zitten. Arno is jarig en hij verrast ons met een door de lodge gemaakte taart.
Wandelduur: 8 uur lopen, 1000 m stijgen, 700m dalen.