Pakistan - dag 20
Huespan - Shaicho
Dag 20 : Huespan - Shaicho 3330 m
De dag na de topdag voelt alsof de vakantie tegen zijn einde loopt en zo voelt het weer ook aan. Het is druilerig en we moeten de tenten nat inpakken, nooit een fijn klusje. Na het ontbijt staan we om kwart over 7 in volle regenkleding te wachten op het vertreksignaal. Al vrij snel lopen we op de gletsjer, en passeren we een flinke steen die word gedragen door een pilaar van ijs. De eerste paar uur lopen we nog in een druilige mist en is het uitzicht beperkt. Het is even lastig om het goede pad te vinden, soms gaat het over de morene, dan weer een stuk over de gletsjer. Als de wolken op trekken zien we van beide kanten flinke gletsjers op ons af stromen.
Op een steiler stuk is door een gebrek aan stenen in combinatie met de regen, de gletsjer veranderd in een spekgladde ijsbaan. Een slippertje van iemand doet mij besluiten om mijn Pakistaanse stijgijzers uit de rugzak te halen. Vanwege mijn lekkende schoenen had ik droge sokken bij me, nu kunnen ze dienst doen als stijgijzer. En het werkt perfect, met mijn sokken over mijn schoenen getrokken, steek ik moeiteloos het gladde stuk over, terwijl de anderen voorzichtig glipperen. Misschien niet goed voor mijn sokken, maar je wil op een gletsjer in Pakistan geen gebroken been hebben.
We dalen verder af, en als het dal links af buigt, zien we rechts een enorme ijsval van de Masherbrum met in het midden een echte nunatak (een berg die uitsteekt boven een gletsjer of ijsveld). Een prachtig uitzicht om even bij stil te staan. Het ijs hebben we nu voorgoed verlaten en rond 1 uur bereiken we de lunchplek.
We komen langzaam weer in bewoonbaar gebied want we komen de mooiste steenmannetjes tegen en passeren een herdershut. Kwart over 4 bereiken we
Shaicho, ons kampplek. Paar jaar geleden is het oude kamp door een landslide / overstroming compleet weggevaagd en de sporen daarvan zijn nog steeds te zien. Wel heerlijk om weer tussen de bomen te kamperen. Na het avondeten krijgen van Maaike onze beloning omdat we met succes de Condogoro La zijn over gestoken, we zijn KANJERS!
9 uur lopen, inclusief pauzes. 150 meter stijgen en 1450 meter dalen
Huespan - Shaicho
Dag 20 : Huespan - Shaicho 3330 m
De dag na de topdag voelt alsof de vakantie tegen zijn einde loopt en zo voelt het weer ook aan. Het is druilerig en we moeten de tenten nat inpakken, nooit een fijn klusje. Na het ontbijt staan we om kwart over 7 in volle regenkleding te wachten op het vertreksignaal. Al vrij snel lopen we op de gletsjer, en passeren we een flinke steen die word gedragen door een pilaar van ijs. De eerste paar uur lopen we nog in een druilige mist en is het uitzicht beperkt. Het is even lastig om het goede pad te vinden, soms gaat het over de morene, dan weer een stuk over de gletsjer. Als de wolken op trekken zien we van beide kanten flinke gletsjers op ons af stromen.
Op een steiler stuk is door een gebrek aan stenen in combinatie met de regen, de gletsjer veranderd in een spekgladde ijsbaan. Een slippertje van iemand doet mij besluiten om mijn Pakistaanse stijgijzers uit de rugzak te halen. Vanwege mijn lekkende schoenen had ik droge sokken bij me, nu kunnen ze dienst doen als stijgijzer. En het werkt perfect, met mijn sokken over mijn schoenen getrokken, steek ik moeiteloos het gladde stuk over, terwijl de anderen voorzichtig glipperen. Misschien niet goed voor mijn sokken, maar je wil op een gletsjer in Pakistan geen gebroken been hebben.
We dalen verder af, en als het dal links af buigt, zien we rechts een enorme ijsval van de Masherbrum met in het midden een echte nunatak (een berg die uitsteekt boven een gletsjer of ijsveld). Een prachtig uitzicht om even bij stil te staan. Het ijs hebben we nu voorgoed verlaten en rond 1 uur bereiken we de lunchplek.
We komen langzaam weer in bewoonbaar gebied want we komen de mooiste steenmannetjes tegen en passeren een herdershut. Kwart over 4 bereiken we Shaicho, ons kampplek. Paar jaar geleden is het oude kamp door een landslide / overstroming compleet weggevaagd en de sporen daarvan zijn nog steeds te zien. Wel heerlijk om weer tussen de bomen te kamperen. Na het avondeten krijgen van Maaike onze beloning omdat we met succes de Condogoro La zijn over gestoken, we zijn KANJERS!
9 uur lopen, inclusief pauzes. 150 meter stijgen en 1450 meter dalen
Het is druilerig en we moeten de tenten nat inpakken, nooit een fijn klusje.
Na het ontbijt staan we om kwart over 7 in volle regenkleding te wachten op het vertreksignaal.
Al vrij snel lopen we op de gletsjer...
...en passeren we een flinke steen die word gedragen door een pilaar van ijs.
De eerste paar uur lopen we nog in een druilige mist en is het uitzicht beperkt.
Het is even lastig om het goede pad te vinden, soms gaat het over de morene...
...dan weer een stuk over de gletsjer.
Als de wolken op trekken zien we van beide kanten flinke gletsjers op ons af stromen.
Met mijn sokkken over de schoenen getrokken, steek ik moeiteloos het gladde stuk ijs over...
...terwijl de anderen voorzichtig naar beneden glipperen.
Als de wolken op trekken zien we van beide kanten flinke gletsjers op ons af stromen.
We dalen verder af...
..., en als het dal links af buigt...
...zien we rechts een enorme ijsval van de Masherbrum met in het midden een echte nunatak (een berg die uitsteekt boven een gletsjer of ijsveld).
Een prachtig uitzicht om even bij stil te staan.
Het ijs hebben we nu voorgoed verlaten ...
... en rond 1 uur bereiken we de lunchplek.
We komen langzaam weer in bewoonbaar gebied want we komen de mooiste steenmannetjes tegen ...
... en passeren een herdershut.
We komen langzaam weer in bewoonbaar gebied want we komen de mooiste steenmannetjes tegen.
Kwart over 4 bereiken we Shaicho, ons kampplek.
Na het avondeten krijgen van Maaike onze beloning omdat we met succes de Condogoro La zijn over gestoken, we zijn KANJERS!