Pakistan - dag 4

Pakistan - dag 4

Pakistan - dag 4

Chilas - Fairy Meadows


Dag 4 :  Chilas – Fairy Meadows 3250 m


Als we wakker worden zien we pas hoe het hotel eruit ziet, de kamers liggen aan een lange gang met uitzicht op een grote tuin en de machtige rivier de Indus. Om 8 uur vertrekken we weer met de minibus. We zijn weer terug op de Karakorum High Way en we volgen de Indus stroomopwaarts maar het oosten. Grote stukken weg zijn niet geasfalteerd. Het landschap is hier een stuk droger.

Rond 10 uur stappen we bij Raikot Bridge over op jeeps die ons een flink stuk richting Fairy Meadows brengen. Onze jeep vertrekt als eerste en we zijn al een flink stuk geklommen als we halt houden om op de andere te wachten. Terwijl de chauffeur de motor controleert, zie ik in de verte de andere jeeps naderen. Ze steken mooi af in het droge landschap. Ik durf te zeggen dat de jeeptrail naar de Fairy Meadows een van de meest spectaculaire bergritten is die er bestaan, en voor mij in elk geval de spectaculairste. Smal, steil, bochtig en een diepe  afgrond. Was het gisteren hobbelen in de bus, nu worden we compleet door elkaar geschud, gelukkig heeft de jeep een dak van zeil, anders had ik nu een aantal bulten op mijn kop. Het laatste stukje liften twee jongens mee door aan de zijkant te hangen.

In Tato (2600 m) eindigt de weg, via een een gekleurde brug komen we bij een hotel waar we lunchen. Met een volle maag en een volle rugzak (voor 2 nachten Fairy Meadows) klimmen we daarna in 2,5 uur 700 meter hoger naar 3280 meter hoogte. In mijn eigen tempo loop ik omhoog, de anderen zijn een stukje sneller. Langzaam maar zeker komt de Nanga Parbat en zijn gletsjer steeds beter in zicht. In Fairy Meadows aangekomen kunnen we even uit puffen van onze eerste wandeldag maar ook van de hoogte. We slapen in een soort kleine 2 persoonshutjes met balkon met een magnifiek zicht op de 8126 meter hoge Nanga Parbat. We zien hem langzaam uit de wolken komen en precies tijdens het diner kleurt de top oranje/rood, dus diverse keren van tafel gegaan om een foto te maken.

Chilas - Fairy Meadows




Dag 4 :  Chilas – Fairy Meadows 3250 m


Als we wakker worden zien we pas hoe het hotel eruit ziet, de kamers liggen aan een lange gang met uitzicht op een grote tuin en de machtige rivier de Indus. Om 8 uur vertrekken we weer met de minibus. We zijn weer terug op de Karakorum High Way en we volgen de Indus stroomopwaarts maar het oosten. Grote stukken weg zijn niet geasfalteerd. Het landschap is hier een stuk droger.

Rond 10 uur stappen we bij Raikot Bridge over op jeeps die ons een flink stuk richting Fairy Meadows brengen. Onze jeep vertrekt als eerste en we zijn al een flink stuk geklommen als we halt houden om op de andere te wachten. Terwijl de chauffeur de motor controleert, zie ik in de verte de andere jeeps naderen. Ze steken mooi af in het droge landschap. Ik durf te zeggen dat de jeeptrail naar de Fairy Meadows een van de meest spectaculaire bergritten is die er bestaan, en voor mij in elk geval de spectaculairste. Smal, steil, bochtig en een diepe  afgrond. Was het gisteren hobbelen in de bus, nu worden we compleet door elkaar geschud, gelukkig heeft de jeep een dak van zeil, anders had ik nu een aantal bulten op mijn kop. Het laatste stukje liften twee jongens mee door aan de zijkant te hangen.

In Tato (2600 m) eindigt de weg, via een een gekleurde brug komen we bij een hotel waar we lunchen. Met een volle maag en een volle rugzak (voor 2 nachten Fairy Meadows) klimmen we daarna in 2,5 uur 700 meter hoger naar 3280 meter hoogte. In mijn eigen tempo loop ik omhoog, de anderen zijn een stukje sneller. Langzaam maar zeker komt de Nanga Parbat en zijn gletsjer steeds beter in zicht. In Fairy Meadows aangekomen kunnen we even uit puffen van onze eerste wandeldag maar ook van de hoogte. We slapen in een soort kleine 2 persoonshutjes met balkon met een magnifiek zicht op de 8126 meter hoge Nanga Parbat. We zien hem langzaam uit de wolken komen en precies tijdens het diner kleurt de top oranje/rood, dus diverse keren van tafel gegaan om een foto te maken.


Share by: